Geboren worden en veilig opgroeien dankzij het Moeder-Kind hospitaal in Togo

Bijna elke ochtend speelt zich hetzelfde tafereel af in het moeder- en kinderziekenhuis (HME) van Kara, in het noorden van Togo. Druppelsgewijs komen vrouwen van alle leeftijden het ziekenhuisterrein op. Alleen, met een kind aan de hand of op de rug gebonden. Sommigen zijn door andere gezondheidscentra doorgestuurd en komen van ver om de beste zorg te krijgen, voor zichzelf of voor hun kinderen. Het ziekenhuis is een referentie in deze regio, waar de kindersterfte helaas nog steeds hoog is.

Zittend naast elkaar op de banken in de wachtzaal, wachten een dertigtal vrouwen geduldig hun beurt af voor een gynaecologisch consult. Vanmorgen zullen sommigen geholpen worden door meneer Biloba. Op enkele meters afstand voert de medisch assistent een echografie uit bij een patiënte, nadat hij haar bloeddruk heeft gemeten. Voor hem is het routine: hij werkt al meer dan 20 jaar in het HME.

Een referentiecentrum voor keizersnede

Maar wat meneer Biloba het liefst doet in zijn werk, is de gynaecoloog assisteren bij keizersneden, die 25 tot 30% van de bevallingen in dit ziekenhuis uitmaken: “Wij zijn op dit vlak een referentiecentrum geworden. Het komt vaak voor dat andere instellingen complexe gevallen naar ons doorverwijzen.”

Terwijl het ziekenhuis jaarlijks meer dan 1000 geboorten registreert, is in 2025 slechts één vrouw overleden, en in 2024 geen enkele. Sinds zijn komst in 2003 heeft Biloba ongetwijfeld het leven gered van duizenden vrouwen en kinderen tijdens moeilijke bevallingen. De assistent heeft het niet bijgehouden, maar hij herinnert zich de meest ingrijpende momenten.

Zoals die nacht waarop hij met spoed werd opgeroepen en deelnam aan de operatie van een moeder die leegbloedde na de geboorte van haar derde kind. Het zijn momenten als deze die hem eraan herinneren waarom hij dit werk doet: vrouwen redden en ervoor zorgen dat kinderen kunnen opgroeien met hun moeder.

Eén op de twaalf kinderen overlijdt vóór de leeftijd van 5 jaar

Ondertussen ontvangt dokter Kombieni op de kinderafdeling een koppel met hun twee kinderen. De ouders zijn bezorgd omdat hun pasgeborene een opgeblazen buik heeft. Gelukkig kan de arts hen, na enkele onderzoeken om een infectie uit te sluiten, geruststellen: de baby slikt gewoon te veel lucht in tijdens het voeden. Het volstaat om de houding aan te passen en alles komt weer in orde.

Helaas zijn niet alle gevallen zo onschuldig. In deze regio van Togo overlijdt nog steeds één op de twaalf kinderen vóór de leeftijd van vijf jaar. De meeste patiënten lijden aan malaria, ondervoeding of sikkelcelziekte, een genetische aandoening met zeer pijnlijke en soms dodelijke complicaties.

Geen dag zonder een bedankje

Momenteel is de kinderafdeling bijna volledig bezet: 35 van de 36 bedden zijn ingenomen, 5 kinderen worden verzorgd op de neonatologie en een moeder heeft zelfs geen bed. Toch laat de kinderarts, die pas recent in het HME is aangekomen, zich niet ontmoedigen:  “Elke dag brengt mooie herinneringen. Het mooiste is om een genezen kind het ziekenhuis te zien verlaten met een familie die tevreden is over onze zorg. Er is geen dag waarop we naar huis gaan zonder een bedankje.”